Codzienność, której nie widać
Codzienność, której nie widać Wielu ludzi mówi, że rozumie osoby z niepełnosprawnością. Ale prawda jest taka, że dopóki ktoś nie wejdzie w nasze buty , nie zrozumie, z czym naprawdę się mierzymy. Dla innych codzienne czynności – ubieranie się, mycie czy wyjście z domu – to drobiazgi. Dla nas to często wyzwania, które wymagają proszenia o pomoc . A to nigdy nie jest łatwe. Kiedy słyszymy: „wystarczy pozytywne myślenie” , brzmi to jak puste słowa. Bo pozytywne nastawienie nie Kiedy słyszymy: „wystarczy pozytywne myślenie” , brzmi to jak puste słowa. Bo pozytywne nastawienie nie zdejmuje ograniczeń fizycznych ani nie usuwa barier, które codziennie napotykamy. Mówi się, że jesteśmy warci zmian, ale trudno w to uwierzyć , gdy trzeba prosić o pomoc przy najmniejszych rzeczach. Wtedy łatwo zapomnieć, że nadal mamy w sobie siłę, godność i wartość . „Zanim powiesz komuś, że ma myśleć pozytywnie, zapytaj, co możesz zrobić, by jego dzień był choć trochę łatwiejszy.”