Niepełnosprawność_nie_tabu

   Refleksje przy niedzielnej kawie. W ostatnią niedzielę miałam przyjemność spotkać się z dawno niewidzianą przyjaciółką w kawiarni na warszawskiej Starówce. Klimatyczny wystrój, pyszna kawa i dodatkowo smaczne kanapki – to było to, czego nam było trzeba w to zimne i deszczowe popołudnie. Nareszcie po trzech latach mogłyśmy się nagadać i spędzić ze sobą czas. Pomogły nam w tym nasze znajome, które miały czas i mogły w ten sposób nam pomóc. W przeciwieństwie do większości chyba lokali na Starówce, ten pozbawiony był schodków, co ułatwiło nam dostanie się do niego. Po opowiedzeniu sobie co słychać, wypadków z dalszej przeszłości i tych nowszych, gadałyśmy o naszych aktualnych sytuacjach. Mimo, że na pierwszy rzut oka są one podobne, to jednak doszłyśmy do wniosku, że trochę one się jednak różnią. Ola (która również choruje na mózgowe porażenie dziecięce) także porusza się na wózku, ale przykładowo ma większe trudności z mówieniem niż ja, ponadto z powodu większego niedowład...

Podsumowanie 2022 Rok 2022 przebiegał mi pod znakiem działania przeciw dyskryminacji osób z niepełnosprawnością. Mam tu na myśli szczególnie moją twórczość w internecie, a więc bloga, kanał na YouTube oraz profil na Instagramie. Praca, którą tam wykonuję, nie jest łatwa, ale daje mi wiele satysfakcji, gdyż widzę, że ludzie naprawdę uczą się dzięki temu i znikają pewne bariery między nami. Nieraz spotykałam się z różnymi reakcjami, czasem negatywnymi, ale muszę przyznać, że było więcej tych pozytywnych i nadal tak jest. Nauczyło mnie to nie przywiązywać się i nie przejmować się negatywnymi, a brać siłę z pozytywnych i przekuwać to w dalszą twórczość. Dzięki projektowi „Asystent osobisty Osoby z niepełnosprawnością” mogłam działać dalej, wychodzić i korzystać z dóbr kultury i nie tylko. Ważną aktywnością edukacyjną były wykłady, które współprowadziłam na Akademii Pedagogiki Specjalnej i na Uniwersytecie Warszawskim. Czułam, że robię coś dobrego i potrzebnego, bo miałam bardzo pozytywn...