Podsumowanie 2022

Podsumowanie 2022

Rok 2022 przebiegał mi pod znakiem działania przeciw dyskryminacji osób z niepełnosprawnością. Mam tu na myśli szczególnie moją twórczość w internecie, a więc bloga, kanał na YouTube oraz profil na Instagramie. Praca, którą tam wykonuję, nie jest łatwa, ale daje mi wiele satysfakcji, gdyż widzę, że ludzie naprawdę uczą się dzięki temu i znikają pewne bariery między nami. Nieraz spotykałam się z różnymi reakcjami, czasem negatywnymi, ale muszę przyznać, że było więcej tych pozytywnych i nadal tak jest. Nauczyło mnie to nie przywiązywać się i nie przejmować się negatywnymi, a brać siłę z pozytywnych i przekuwać to w dalszą twórczość. Dzięki projektowi „Asystent osobisty Osoby z niepełnosprawnością” mogłam działać dalej, wychodzić i korzystać z dóbr kultury i nie tylko.

Ważną aktywnością edukacyjną były wykłady, które współprowadziłam na Akademii Pedagogiki Specjalnej i na Uniwersytecie Warszawskim. Czułam, że robię coś dobrego i potrzebnego, bo miałam bardzo pozytywny odzew na obu tych uczelniach. Studenci okazali mi wiele zainteresowania i wdzięczności – mówili, że moje doświadczenia pomogły im zmieniać swoje myślenie.

Pozytywną rzeczą była możliwość swobodnego korzystania z dóbr kultury, zwłaszcza kin i teatrów. Mogłam tam odpocząć i cieszyła mnie ta możliwość oraz łatwość korzystania z tych miejsc. Szczególnie wryło mi się w pamięć „Imperium” w Domu Kultury „Świt”, co zapamiętam jako bardzo radosne przedstawienie, dopracowane muzycznie i z ciekawą choreografią.


Po dużej przerwie covidowej odbyła się także doroczna Wielka Gala Integracji, i cieszy mnie, że mogłam osobiście wziąć w niej udział. Bawiłam się tam wspaniale, program był naprawdę ciekawy
i różnorodny. Przyznano wiele nagród za udostępnianie osobom z niepełnosprawnością kolejnych możliwości dostępu, szczególnie w zakresie barier architektonicznych w Warszawie i nie tylko. Laureat Stypendium twórcy integracji, Piotra Pawłowskiego, powiedział, że „To my mamy niepełnosprawność, a nie ona ma nas” i ta myśl mi bardzo mocno utkwiła w pamięci i napędza mnie ona także w mojej działalności.

Pod koniec roku udało mi się także, dzięki uporowi, przychylności wielu ludzi oraz dobroci pewnej wolontariuszki, wziąć udział w rekolekcjach prowadzonych przez ks. Marka Chrzanowskiego, mojego przyjaciela a zarazem wybitnego pedagoga i pisarza. Jest on dla mnie inspiracją i dowodem, że kiedy się czegoś bardzo chce i konsekwentnie do tego dąży, osiągnąć można bardzo wiele.

Wszystkie te aktywności i doświadczenia pokazują mi, że moje ograniczenia są w dużej mierze fizyczne i możliwe do pokonania. Marzy mi się, żeby następny rok też obfitował w ciekawe wydarzenia i osiągnięcia w moim życiu. Mam też nadzieję, że będzie jeszcze lepszy od tego. Życzę miłej lektury mojego felietonu i wszystkim moim czytelnikom (tym stałym i tym, którzy dopiero dołączą) szczęśliwego Nowego Roku.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Pomoc buduje i zmienia myślenie

Obraz
Pomoc buduje i zmienia myślenie      Pomoc drugiemu człowiekowi jest bardzo ważną i potrzebną rzeczą, ponieważ przestajemy myśleć tylko o sobie i swoich potrzebach, a zaczyna liczyć się dla nas druga osoba, to żeby ta nasza pomoc była przydatna i mogła zmienić jej życie. Wiemy, że w ostatnich czasach w różnoraka   pomoc jest niezbędna – indywidualna i zbiorowa – zależy od potrzeb. Właśnie najbardziej teraz widać, jak myślimy w kwestii pomocy. Wojna otworzyła nasze serca dla ludzi i jako społeczeństwo polskie też pokazaliśmy, że umiemy się jednoczyć w trudnych sytuacjach, nawet takich, w których waży się czyjeś życie. Drugą sytuacją, która pokazała mi, że umiemy się jednoczyć, jest śmierć Królowej Elżbiety, gdyż przy okazji jej pogrzebu również nie zapomniano okazać solidarności z Ukrainą, nie zapraszając na uroczystości przedstawicieli Rosji ani Białorusi.        Nie tylko też pomagamy jako naród, ale specjalizujemy się również poprzez liczn...
Read more »

Jesteśmy częścią społeczeństwa

Obraz
  Ostatnio miałam sytuację, która bardzo mnie poruszyła. Pokazała mi, jak często zapomina się o tym, że osoby z niepełnosprawnością też są częścią społeczeństwa. Że żyjemy tu i teraz, obok was. Że mamy takie same potrzeby, takie same emocje, marzenia i pragnienia jak każdy inny człowiek. Nie ma znaczenia, czy ktoś mówi wyraźnie, czy mówi ciszej. Czy porusza się samodzielnie, czy potrzebuje pomocy. Czy dobrze widzi, słyszy, czy może ma z tym trudność. Bo każdy z nas ma prawo dojść do celu. Dosłownie i w przenośni. Tak jak każdy ma prawo dojść do auta, tak samo każdy ma prawo dojść do własnego szczęścia, niezależności, szacunku. To, że ktoś mówi ciszej, nie znaczy, że nie mówi nic ważnego. To, że ktoś porusza się wolniej, nie znaczy, że nie chce być tam, gdzie inni. To, że ktoś wygląda inaczej, nie znaczy, że nie zasługuje na to samo. A mimo to wciąż mam wrażenie, że dla wielu ludzi jesteśmy jak powietrze – przezroczyste, niewidzialne. Jakby nas nie było. Bo komuś nie chce się wczuć ...
Read more »

Rozwój osoby z niepełnosprawnością- małe sugestie dla rodziców

Obraz
  Rozwój osoby z niepełnosprawnością- małe sugestie dla rodziców.         Dzieci w wieku przedszkolnym Pozwólcie swoim dzieciom na dokonywanie prostych wyborów z dwóch czy trzech opcji, które im zaproponujecie np. co chcą zjeść, w co się chcą ubrać, czym chcą się bawić itp. Wsłuchujcie się w swoje dziecko, a jeżeli nie mówi, obserwujcie uważnie jego reakcje, one Wam pokażą czy coś mu się podoba, czy nie. Wdrażajcie też swoje dziecko do sprzątania po sobie, np. odkładania zabawek na miejsce, wycierania plam ze stolika itp.      Dzieci w wieku szkolnym Zachęcajcie dziecko do utrzymywania kontaktów z rówieśnikami również poza szkołą i umożliwiajcie mu je jak najczęściej. Chodźcie z dzieckiem na spacery, do kina, teatru, muzeum, na pocztę itp., jedźcie na wycieczkę od czasu do czasu, niech Wasze dziecko poznaje świat dookoła siebie. Wdrażajcie dziecko do pomagania Wam w domu w prostych czynnościach jak sprzątanie, gotowanie czy robienie zaku...
Read more »