O tym, jak ze studentami wzajemnie się rozwijamy
O tym, jak ze studentami wzajemnie się rozwijamy.
Jak wiecie, od niedawna moją kolejną działalnością jest współprowadzenie zajęć dla studentów zarówno logopedii na Uniwersytecie Warszawskim, jak i psychologii na Akademii Pedagogiki Specjalnej. Ponieważ jest to działalność, która bardzo mnie pochłania, chciałam trochę o niej opowiedzieć i o tym, dlaczego na takiej formie aktywności się skupiłam.
Korzyści z mojej pracy na tych uczelniach są obopólne- dla mnie i dla studentów. Ja mam szansę się rozwijać na innych, ciekawych dla mnie płaszczyznach i jakoś być w temacie mojego ulubionego zawodu, jakim jest psychologia, której nie udało mi się studiować, więc w ten sposób mogę się spełniać. Dla studentów natomiast wartościowe jest to, że mogą oni na żywo posłuchać i dowiedzieć się, jak wygląda na co dzień życie osoby z niepełnosprawnością ruchową, czego nie do końca dowiedzą się z książek.
Wiadomo oczywiście, że "niepełnosprawność ruchowa" jest to pojęcie, które obejmuje bardzo szeroki zakres trudności, ale uważam, że na swoim przykładzie daję studentom możliwość zgłębić wiedzę, którą przekazuję właściwie z "pierwszej ręki", i której zazwyczaj w szerszym zakresie nie zaczerpną z pomocy naukowych - i oni mi otwarcie o tym mówią. Ponadto nie każdy też chce czy potrafi się taką wiedzą dzielić. Studenci mówili mi także, że oczywiście praktyki mają w różnych miejscach i ośrodkach, przeznaczonych najczęściej dla osób z różnymi niepełnosprawnościami, jednak dowiadują się tam bardziej o metodach pracy z takimi ludźmi, a nie o tym, jak dany człowiek żyje na co dzień i w czym musi otrzymywać pomoc od swoich najbliższych i asystentów czy instytucji. W rozmowie ze mną mają natomiast możliwość dowiedzenia się, jak życie takich osób może wyglądać na co dzień, a przez to bardziej wczuć się w nasz "świat".
Ja natomiast także bardzo dużo w tej pracy otrzymuję - mogę dawać siebie innym, spożytkować swoją energię we właściwy sposób, a także czuć się spełnioną i potrzebną ludziom, bo zawsze wiedziałam, że tylko w ten sposób chciałabym pracować - czyli z ludźmi, a nie przez komputer, przy biurku. Wiem też, że niektórzy nie mają wyjścia i mogą pracować tylko w ten sposób, także doceniam takich ludzi, którzy szukali swojej drogi, żeby móc znaleźć w ten sposób pracę, a przy tym zarabiać na swoje potrzeby. Chcę jednak podkreślić, że w moim przypadku ta praca, mówienie do ludzi przybliża mnie w jakimś stopniu do zgłębiania też zagadnień psychologicznych. Mówię o jakimś spełnieniu, bo nie mogłam studiować tego kierunku, a teraz mam do czynienia ze studentami psychologii i oni też przekazują mi wiedzę, co robią, czym się zajmują, jaki kierunek i jaką specjalizację wybrali, jakiej grupie ludzi będą pomagać. Dlatego mówię o spełnieniu i działaniu obopólnie korzystnym. Dodatkową też dla mnie wartością jest to, jaki przeżywam teraz rozwój osobisty - poszerza się mój zasób słów, celność ich doboru, konstruowanie wypowiedzi. Szczególną zasługą zajęć na logopedii jest natomiast progres, jaki zauważyłam u siebie pod względem wymowy (w czym na przykład pomagają mi masaże). W moim wypadku więc korzyści płynące z zajęć na obu kierunkach zazębiają się.
Dodam jeszcze, że przy okazji jest to też dla mnie forma terapii - wychodzę częściej z domu, nie skupiam się na tym, czego nie mogę, tylko na tym, co mam teraz powiedzieć i jak to przekazać, jak się przygotować, żeby komunikat był jasny dla słuchaczy. Pisząc o tym w ten sposób, chciałam Wam pokazać i podzielić się, dlaczego próbuję zajmować się taką działalnością.

Komentarze
Prześlij komentarz