Rozwój osoby z niepełnosprawnością- małe sugestie dla rodziców

 

Rozwój osoby z niepełnosprawnością- małe sugestie dla rodziców.

 

    Dzieci w wieku przedszkolnym

Pozwólcie swoim dzieciom na dokonywanie prostych wyborów z dwóch czy trzech opcji, które im zaproponujecie np. co chcą zjeść, w co się chcą ubrać, czym chcą się bawić itp. Wsłuchujcie się w swoje dziecko, a jeżeli nie mówi, obserwujcie uważnie jego reakcje, one Wam pokażą czy coś mu się podoba, czy nie. Wdrażajcie też swoje dziecko do sprzątania po sobie, np. odkładania zabawek na miejsce, wycierania plam ze stolika itp.

    Dzieci w wieku szkolnym

Zachęcajcie dziecko do utrzymywania kontaktów z rówieśnikami również poza szkołą i umożliwiajcie mu je jak najczęściej. Chodźcie z dzieckiem na spacery, do kina, teatru, muzeum, na pocztę itp., jedźcie na wycieczkę od czasu do czasu, niech Wasze dziecko poznaje świat dookoła siebie. Wdrażajcie dziecko do pomagania Wam w domu w prostych czynnościach jak sprzątanie, gotowanie czy robienie zakupów. Może będą one wtedy trwać dłużej, niż gdybyście zrobili to sami, ale Wasze dziecko będzie się czuło potrzebne i będzie miało satysfakcję z każdego wykonanego zadania. Pomóżcie swoim dzieciom zaakceptować ograniczenia bezpośrednio wynikające z ich niepełnosprawności, ale nie uniepełnosprawniajcie ich wtórnie, dajcie im szansę pokonywania barier, które są w stanie pokonać. Pozwólcie im próbować i wspierajcie je w tym, niech sami określą, co będą w stanie robić, a czego nie.

    Młodzież

Traktujcie poważnie uczucia swoich dorastających dzieci, nie bagatelizujcie ich i nie wmawiajcie młodym ludziom, że nie mogą się zakochać, że nie wolno im się złościć, że nie ma się czego bać itp. Wspierajcie swoje dorastające dzieci w dokonywaniu wyborów w ważnych dla nich sprawach, ale nie dokonujcie ich za nich, pozwólcie im rozwijać swoje pasje, chociażby dla Was były najdziwniejsze i pozwólcie im popełniać błędy, bo ze swoich błędów więcej się nauczą niż z Waszych przestróg, nakazów i zakazów. Umożliwiajcie swoim dorastającym dzieciom jak najczęstsze spotkania ze znajomymi, teraz to oni są ich punktem odniesienia i dobre relacje z nimi są dla nich niezwykle ważne. Pozwalajcie młodzieży na udział w imprezach z nocowaniem u znajomych i pomóżcie im zorganizować własne imprezy chociażby urodzinowe.

    Dorosłe osoby z niepełnosprawnością

Nie udziecinniajcie swoich dorosłych niepełnosprawnych. Traktujcie ich jak partnerów na tym samym poziomie co Wy, mimo ich zależności od Was często w podstawowych czynnościach samoobsługowych. To, że nie są w stanie robić różnych rzeczy, nie znaczy, że nie są w stanie myśleć, że nie mają własnych uczuć, potrzeb i pragnień, które domagają się realizacji. To naturalne, że szukają swojej drugiej połowy, żeby założyć własną rodzinę lub po prostu mieć kogoś bliskiego poza Wami, że chcą pracować, by uniezależnić się od Was chociażby częściowo finansowo, że planują swoją przyszłość. W ogromnej mierze to od Was i Waszego wsparcia będzie zależało, czy uda im się zrealizować swoje plany i marzenia.

 


 

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Pomoc buduje i zmienia myślenie

Konfencja sekson czyli bliskość, rodzicielstwo i relacje osób z niepełnosprawnością ruchową.