Owocne wakacje
Owocne wakacje.
Ostatni wakacyjny czas był dla mnie bardzo intensywny, obfitował w wiele ciekawych wydarzeń i działań, w których miałam przyjemność brać udział.
Rozpoczęłam wspaniale – spotkaniem ze studentami na APS – dzieliłam się swoim doświadczeniem codziennego życia jako osoby z niepełnosprawnością. Studenci, jak zwykle pozytywni, byli pod wrażeniem optymizmu mimo dużych, jakby nie było, ograniczeń fizycznych i logistycznych. Po raz kolejny usłyszałam, że dzięki mnie dużo się dowiedzieli i na pewno wykorzystają tę wiedzę w przyszłej pracy czy na studiach. Każde takie spotkanie jest czymś bardzo rozwijającym dla obu stron, bo ja utwierdzam się, że to, co robię i o czym mówię, jest ludziom bardzo potrzebne, a oni skorzystają z tego w przyszłości.
Kolejnym nowym wyzwaniem, ale i świetnym doświadczeniem, był dla mnie wywiad w radiu w audycji „Poranek w radiu dla Ciebie”. Uważam to za bardzo pozytywne wydarzenie w moim życiu niepełnosprawnej bez tabu i w przełamywaniu barier. Miałam mało czasu na przygotowanie się do tej audycji, niewiele o niej wiedziałam, więc było bardzo spontanicznie. Musiałam „ogarnąć człowieka”, który pomógłby mi się tam szybko dostać. Ważne też było dla mnie przygotowanie logopedyczne, żeby moja mowa była wyraźna dla słuchacza, więc należało też znaleźć logopedę, który w tak krótkim czasie przygotuje moje mięśnie do wypowiedzi, żeby odbiorcy nie mieli problemów z rozumieniem tego, co mówię. Byłam też zaskoczona pytaniami prowadzącego, bo nie ustalaliśmy ich wcześniej. Sądząc po licznych zwrotnych wypowiedziach, które były bardzo pozytywne, chyba poradziłam sobie mimo to. Pytania nie były łatwe, bo dotyczyły moich emocji, czy np. „czy niepełnosprawność można odbierać jako dar?”. Ogólne moje wrażenie po tej audycji – uważam, że sobie dosyć dobrze w takiej formie poradziłam i mam nadzieję, że będzie tego jak najwięcej, bo już coraz mniej już boję się działać i otwieram się na nowe dla mnie doświadczenia.
Kolejnym, ogromnym wydarzeniem i radością była dla mnie sesja zdjęciowa, która była jednocześnie mojego wielkiego marzenia. Było to przełamanie kolejnej bariery, że kobieta siedząca na wózku też może wydobyć z siebie piękno i pokazać to piękno światu, mimo swoich dużych ograniczeń. Do tej pory nie myślałam, że mogę być w pełnym makijażu, i że ktoś w ogóle będzie w stanie mi ten makijaż zrobić. Pewnie wiele osób z dużymi niedowładami ma ten sam problem. Okazuje się, że mamy w sobie to piękno, któremu należy tylko pomóc się wydobyć. Mam duże niedowłady, ale jednak udało się wyeksponować ten urok, który jednak posiadam (a myślałam, że go we mnie nie ma) i dodało mi to wiele odwagi do nowych i trudnych działań.
Udało mi się też być na uroczystościach w ośrodku rekolekcyjnym dla osób z niepełnosprawnością w Brańszczyku. Były to obchody wielu jubileuszy – 20 lat ośrodka, 60 lat powstania w ogóle turnusów dla osób z niepełnosprawnościami i 100 lat powstania zgromadzenia księży Orionistow. To całodniowe święto zakończyliśmy wieczorną mszą i uwielbieniem ze śpiewem Najświętszego Sakramentu. To też mnie ubogaciło duchowo, mogłam też spotkać się z wolontariuszami z ubiegłych lat, z którymi spędzałam często te wakacje wcześniej, zanim postanowiłam obrać nowy kurs.
Na parę dni z całą rodziną udało mi się wyjechać na działkę na łono natury, odpocząć, nabrać sił, dystansu i ochłonąć po tych wszystkich pozytywnych, ale i trudnych logistycznie i pochłaniających dużo sił wydarzeniach. Udało mi się pobyć z rodziną, poświętować i poleniuchować i nabyć nowej energii i werwy do kolejnych działań i mierzenia się z codziennością.
Na zakończenie wakacji udało mi się też być na koncercie Dawida Kwiatkowskiego i zespołu Lady Punk. Dzięki życzliwości wolontariuszy i ochroniarzy mogłam bardzo dobrze wszystko widzieć i być w środku tych muzycznych wydarzeń, co mi pokazało, że ludzie się otwierają i możemy razem się bawić, sporo się zmienia. Działajmy dalej, a będzie nam coraz lepiej się funkcjonowało. Mówmy o pozytywnych rzeczach. Mam nadzieję, że będzie wam się fajnie czytało te moje wakacyjne wspomnienia i możecie zaobserwować, że nie próżnuję i łamię bariery kiedy się da i mówię o nas, kiedy się da.
.jpg)
Komentarze
Prześlij komentarz