Mózgowe porażenie dziecięce, jego objawy i przyczyny.

Mózgowe porażenie dziecięce, jego objawy i przyczyny.

W tym felietonie chciałabym Wam opowiedzieć o przyczynach i o objawach mózgowego porażenia dziecięcego (MPD). Myślę, że będzie to ważny temat, ponieważ zauważyłam, że większość czytelników, którzy zaczęli czytać moje teksty są to osoby, które albo są rodzicami dzieci z MPD albo oni sami zmagają się z MPD.

Przyczyny mogą być różne, dwie podstawowe i najczęstsze to wcześniactwo lub niedotlenienie mózgu dziecka podczas porodu. Bardzo ważną rzeczą jest baczne obserwowanie dziecka przez rodzica we wczesnym jego życiu. Należy szczególnie zwrócić uwagę na czynności, które dziecko powinno wykonywać odpowiednio w tempie zgodnym z rozwojem w danych miesiącach życia. Do tych czynności należą: przekręcanie się, siadanie, raczkowanie, wstawanie, a później chodzenie. Gdy tych czynności nie zauważamy u swojego malucha, należy zwrócić się do lekarzy w celu diagnostyki, gdyż bardzo prawdopodobne jest, że dziecko zostało dotknięte mózgowym porażeniem dziecięcym. Niezwykle istotne jest zwrócenie się do lekarza specjalisty od MPD.

Stopnie MPD mogą być bardzo różne, wiele zależy od intensywności i możliwości rehabilitacji dziecka różnego rodzaju na każdym etapie jego życia. Do ćwiczeń zmniejszających to schorzenie należą: rehabilitacja fizyczna, czyli same w sobie ćwiczeń ciała, zajęcia logopedyczne oraz zajęcia sensoryczne, tj. żeby dziecko było w jak największym stopniu bodźcowanie, żeby miało kontakt ze światem, ze zwykłymi czynnościami dnia codziennego.

Ważne jest, żeby ćwiczenia były dostosowane indywidualnie do każdego dziecka/osoby dorosłej. Podstawą jest to, żeby edukacja był dopasowana na każdym etapie życia oraz żeby środowisko, w którym taka osoba wzrasta było odpowiednie do jego etapu, do jego poziomu intelektualnego i fizycznego.

Pragnę i muszę zwrócić uwagę na to, że placówek edukacyjnych jest mało, to się oczywiście zmienia, ale muszę przyznać, że dosyć słabo jest rozwinięta możliwość rozwoju intelektualnego dla osób z MPD, szczególnie w późniejszym etapie edukacji. Podstawówka jest obowiązkowa, więc obojętnie czy ktoś ma możliwości i zdolności, żeby ją ukończyć, musi do niej uczęszczać. Jeśli jednak chodzi o dalszą edukację, to jest to bardzo trudne. Taka osoba, która chce się dalej rozwijać musi bardzo o to walczyć. Ja nie mówię, że to się nie zmienia i że jest to niemożliwe, ale jest to bardzo trudne, a na pewno dużo trudniejsze niż u osób sprawnych.

Chciałabym dodać, że to schorzenie nie jest dziedziczne i jeżeli lekarz powie kobiecie, która chciałaby zostać matką, że nie ma medycznych przeciwwskazań jest możliwe założenie rodziny. Przyznaje, że jest to trudniejsze, ale możliwe.

Przy właściwej diagnostyce i odpowiednim podejściu, zarówno rodziców jak i otoczenia, oraz dostępności do różnych form wsparcia, dziecko ma duże szanse, żeby żyć w miarę normalnie, rozwijać się i stawać się niezależnym . Im szybciej i więcej będziemy dawać możliwości naszym maluchom aby wykonywały czynności życia codziennego, tym większe prawdopodobieństwo, że będą ona bardziej samodzielne. Starajmy się nie wyręczać ich w drobnych rzeczach, szczególnie takich, które będą mogły zrobić same.