Gdy zabraknie opiekunów, co dalej?

 

Co dalej z osobą z ograniczeniami gdy opiekunowie nie będą mieli siły się opiekować?

Dla osoby z niepełnosprawnością, która nie jest w stanie sama egzystować, podstawową rzeczą jest to, że ktoś musi się nią opiekować. Jeśli ma rodzinę to zwykle zajmie się nią rodzina. I tak przeważnie jest. Jeżeli rodzicie nie maja już siły, a jest rodzeństwo, to zazwyczaj rodzeństwo przejmuje opiekę nad osoba z ograniczeniami. Z reguły tak jest.
A co w przypadku, gdy już bliskich zabraknie lub gdy najbliższa rodzina nie czuje się na siłach, by opiekować się osoba z niepełnosprawnością? Jak OZN jest w stanie decydować o sobie, to jest zazwyczaj kierowana przez opiekę społeczną  do Domu Pomocy Społecznej(DPS).
A osoby z normą intelektualną zastanawiają się nad swoją egzystencją i nad tym,
co dalej się będzie z nimi działo. Zaczynają się wtedy poszukiwania właściwych form pomocy,  warto się wtedy zwrócić do pomocy środowiskowej (np. MOPS danej dzielnicy) lub poszukać asystentów, bądź opieki w zamian za zamieszkanie. Ważne jest, żeby mieć plan na swoją przyszłość i rozeznać możliwości przyporządkowane
do konkretnej sytuacji życiowej. Należy zadbać o to, żeby nie okazało się, że nie wiemy co mamy zrobić i będziemy działać po omacku oraz podejmować pochopne decyzje, gdy przyjdzie ten newralgiczny moment. Bo jak już wyżej przytoczyłam, są wyjścia z tej sytuacji, tylko trzeba się zorientować wcześniej jakie są możliwości i jakie rozwiązania będą najlepsze dla danej osoby i sytuacji, w której się znajduje.
Wiem, że każda osoba i każda rodzina staje przed takim aspektem: co dalej? Ponieważ rozmowa na ten temat jest trudna, bardzo długo omija się ten temat
i odciąga w czasie podjęcie konkretnych, zaplanowanych decyzji.
Uważają, że jeszcze jest czas i że nie ma sensu przejmować się na zapas.

Myślę, że warto jest  zastanawiać się nad tym, co będzie się działo w przyszłości
z nami i osobami, którymi przyszło nam się opiekować.