Wywiad dr. hab. Panią Olgą Jauer-Niborowską, prof. Uniwersytetu Warszawskiego.
*zdjęcie zrobione podczas specjalistycznego masażu logopedycznego.
Przedstawiam Wam wywiad, który miałam przyjemność
przeprowadzić
z dr. hab. Panią Olgą Jauer-Niborowską, prof.
Uniwersytetu Warszawskiego - kierownikiem Zakładu Logopedii i Emisji Głosu Instytutu Polonistyki Stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego,
która od dziecka choruje na czterokończynowe Mózgowe Porażenie Dziecięce w stopniu
lekkim. Prywatnie szczęśliwa mama
Jakie są pierwsze objawy MPD? Co może zaniepokoić rodziców?
Pierwsze objawy mózgowego porażenia
dziecięcego mogą nie być jednoznaczne jeśli nie jest to ciężki stopień
porażenia. Jeśli porażenie jest ciężkie, to widoczna będzie mniejsza ruchomość
porażonych rąk i/lub nóg. Dziecko może leżeć w nienaturalnej pozycji,
np. z główką ciągle przekrzywioną w jedną stronę. Dziecko może gorzej spać w
nocy – dużo płakać lub też odwrotnie – nie reagować wyraźnie na bodźce, być
„ospałe”. Może mieć kłopoty ze ssaniem, dławić się. W późniejszym okresie – po
niemowlęcym widoczne będą trudności z poruszaniem się – przekręcaniem się na
brzuszek, na plecy, siedzeniem, stawaniem, chodzeniem. Może mieć trudności z
chwytaniem w rączki zabawek
i precyzyjnymi ruchami rąk. Jeśli zaburzenia będą dotyczyć mięśni twarzy i
szyi, a także mięśni sterujących oddychaniem dziecko może mieć trudności z
wyraźną wymową
i sterowaniem głosem w czasie mówienia. Takie zaburzenie to dyzartria. Może też
wymagać wsparcia w poprawnym widzeniu i słyszeniu.
Od kiedy dziecko z MPD powinno zacząć terapię logopedyczną aby wspomóc rozwój mowy?
Od urodzenia – logopeda nauczy poprawnie karmić i może
prowadzić masaże usprawniające. Zależnie od wielkości porażenia część dzieci
może mówić normalnie,
a inne mogą mieć większe trudności. Przy większych trudnościach w samodzielnym
mówieniu warto zaopatrzyć się w urządzenia wspierające lub zastępujące
komunikację, która normalnie odbywa się drogą ustną. Takie wsparcie pomaga się
porozumieć
i wspiera rozwój dziecka.
Czy to prawda, że im wcześnie wdroży się terapię logopedyczną tym lepsze będą rezultaty rozwoju mowy? Czy też nie ma to większego znaczenia kiedy taką terapię wprowadzimy?
Im wcześniej prowadzimy terapię tym lepiej. Dobrze prowadzona rehabilitacja może bardzo wspomóc i ułatwić codzienne życie.
Gdzie rodzina powinna szukać pomocy? Do jakich instytucji się zwrócić?
Dzieciom z poważniejszymi trudnościami można polecić placówki specjalizujące się w opiece nad osobami z niepełnosprawnością ruchową –placówką godną polecenia jest np. Szkoła Podstawowa nr 327 im. dr Anny Lechowicz w Warszawie, na ul. Białobrzeskiej 44. Godne polecenia są też Stowarzyszenia – Stowarzyszenie Ożarowska Adres: 04-847 Warszawa ul Popiołów 1a ozarowskastow@wp.pl
Jak wygląda życie z punktu widzenia dorosłej osoby z MPD? (Edukacja, praca)
Praca daje możliwość
samodzielnego życia, utrzymania się, ale trudne jest czasami dotarcie do niej –
trzeba korzystać z taksi, gdy trudno jest wsiąść do komunikacji miejskiej –
dotyczy to osób z większymi trudnościami, którym zależy na pracy na pełnym etacie.
Jeśli ma się możliwość pracy na część etatu, to warto zadbać o orzeczenie
o niepełnosprawności – wtedy możliwa jest ulga np. w korzystaniu z parkingu,
jeśli dojeżdża się autem. Praca może dawać wiele radości, jeśli robi się to, co
się lubi i robi się coś dla innych. Mnie moja praca wciąga i pasjonuje. Dzięki
moim pacjentom i pracy na uczelni czuję, że to, co robię może się przydać.
Cieszą mnie momenty, gdy to co przekazuję interesuje moich studentów, gdy
widzę, jak się rozwijają i pracują jako logopedzi.
Co doradziłaby Pani kobiecie z MPD, która chciałaby zostać mamą?
Osoba z porażeniem mózgowym może być dobrym rodzicem i mieć zdrowe dziecko.
Warto jednak zadbać o wsparcie ze
strony rodziny. Jest ono ważne zwłaszcza
w pierwszych latach życia dziecka, gdy trzeba je nosić na rękach, przewijać
itp. Gdy ma się wspierające otoczenie, to można starać się żyć jak najpełniej
godząc życie prywatne z pracą i rehabilitacją. Należy też zadbać o właściwą
opiekę w czasie ciąży. Lepiej nie narażać się na upadki i wysiłek i wziąć
zwolnienie. O tym jaki poród będzie możliwy powinien zdecydować lekarz
ginekolog i neurolog we współpracy z rehabilitantem. Jeśli byłaby trudność z
porodem naturalnym, to należy prosić o lekarskie zaświadczenie
o celowym porodzie przez cesarskie cięcie. Gdy dziecko rośnie i jest ruchliwe
to może przydać się wsparcie sprawnej osoby, np. męża lub babci. Dziecko –
niezależnie ile ma lat, to sens życia. Jego rozwój i to jak idzie naprzód daje
poczucie, że warto żyć.
Dlatego, jeśli wiesz, że masz potrzebne ci wsparcie, próbuj rodzicielstwa. Ważne by marzyć, realizować swoje marzenia, szukać wsparcia bliskich i nie dać się zepchnąć na margines. Warto mimo trudności, czasem bólu wierzyć w siebie. Istotne jest to, że ma się znajomych i bliskich, że można dać coś z siebie innym, np. dziecku. Zresztą, zawsze jest ktoś komu możemy pomóc – warto w to wierzyć.


"próbuj rodzicielstwa" - próbowac,to można zupę a jak nie smakuje to wylać - rodzicem jest sie na całe życie bez względu na wszystko,dziecko,to nie towar w sklepie kupiony i jak się nie podoba,to oddam,bo zmieniłam zdanie
OdpowiedzUsuń