Przychodzi Pacjent do lekarza, a lekarz...


 

Przychodzi pacjent do lekarza, a lekarz...

Bez względu na to, czy są to osoby z jakąkolwiek niepełnosprawnością, czy nie, wszyscy chcielibyśmy być potraktowani z empatią i wrażliwością. Zazwyczaj nasze doświadczenia po takich wizytach powodują, że czujemy się niezaopiekowani, zlekceważeni i zostawieni sami sobie z problemem.
To, że lekarze nie rozmawiają bezpośrednio z nami, a nawet jak już rozmawiają to nie ma z nami kontaktu wzrokowego. Jeśli już  zadają pytania to są one krótkie i mało wnoszące do diagnozy. Traktują nas taśmowo, nie zagłębiając się w historię danej jednostki. Nie są zainteresowani co mamy do powiedzenia
w sprawie naszych dolegliwości. Z góry zakładają, że np. jeżeli poruszamy się na wózku, to mamy też problemy intelektualne i od razu zwracają się do naszego opiekuna. Nie zadają sobie trudu, żeby spróbować nawiązać z nami kontakt i dowiedzieć się od nas, co tak naprawdę nam dolega i z czym przychodzimy.
Brakuje indywidualnego podejścia.

A jakbyśmy tak stworzyli w naszych głowach obraz idealnej wizyty u specjalisty?
Lekarz wtedy rozmawia bezpośrednio z nami, jest empatyczny, nie śpieszy się, nawiązuje kontakt wzrokowy. Próbuje dowiedzieć się jak najwięcej szczegółów o chorobie, jest uważny na to co mówisz, nie popędza jeśli mówisz wolniej lub niewyraźnie. Swoim pozytywnym nastawieniem powoduje, że bardziej się otwieramy, nabieramy zaufania i nie blokujemy się.

Chcę podkreślić, że oczywiście nie dotyczy to wszystkich lekarzy specjalistów, ale jednak ja, czy moi znajomi spotykamy się często z niewłaściwą postawą w gabinetach lekarskich. Mam nadzieję, że ten wpis choć trochę pomoże zrozumieć perspektywę osoby siedzącej po tej drugiej stronie biurka.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Pomoc buduje i zmienia myślenie

Obraz
Pomoc buduje i zmienia myślenie      Pomoc drugiemu człowiekowi jest bardzo ważną i potrzebną rzeczą, ponieważ przestajemy myśleć tylko o sobie i swoich potrzebach, a zaczyna liczyć się dla nas druga osoba, to żeby ta nasza pomoc była przydatna i mogła zmienić jej życie. Wiemy, że w ostatnich czasach w różnoraka   pomoc jest niezbędna – indywidualna i zbiorowa – zależy od potrzeb. Właśnie najbardziej teraz widać, jak myślimy w kwestii pomocy. Wojna otworzyła nasze serca dla ludzi i jako społeczeństwo polskie też pokazaliśmy, że umiemy się jednoczyć w trudnych sytuacjach, nawet takich, w których waży się czyjeś życie. Drugą sytuacją, która pokazała mi, że umiemy się jednoczyć, jest śmierć Królowej Elżbiety, gdyż przy okazji jej pogrzebu również nie zapomniano okazać solidarności z Ukrainą, nie zapraszając na uroczystości przedstawicieli Rosji ani Białorusi.        Nie tylko też pomagamy jako naród, ale specjalizujemy się również poprzez liczn...
Read more »

Jesteśmy częścią społeczeństwa

Obraz
  Ostatnio miałam sytuację, która bardzo mnie poruszyła. Pokazała mi, jak często zapomina się o tym, że osoby z niepełnosprawnością też są częścią społeczeństwa. Że żyjemy tu i teraz, obok was. Że mamy takie same potrzeby, takie same emocje, marzenia i pragnienia jak każdy inny człowiek. Nie ma znaczenia, czy ktoś mówi wyraźnie, czy mówi ciszej. Czy porusza się samodzielnie, czy potrzebuje pomocy. Czy dobrze widzi, słyszy, czy może ma z tym trudność. Bo każdy z nas ma prawo dojść do celu. Dosłownie i w przenośni. Tak jak każdy ma prawo dojść do auta, tak samo każdy ma prawo dojść do własnego szczęścia, niezależności, szacunku. To, że ktoś mówi ciszej, nie znaczy, że nie mówi nic ważnego. To, że ktoś porusza się wolniej, nie znaczy, że nie chce być tam, gdzie inni. To, że ktoś wygląda inaczej, nie znaczy, że nie zasługuje na to samo. A mimo to wciąż mam wrażenie, że dla wielu ludzi jesteśmy jak powietrze – przezroczyste, niewidzialne. Jakby nas nie było. Bo komuś nie chce się wczuć ...
Read more »

Rozwój osoby z niepełnosprawnością- małe sugestie dla rodziców

Obraz
  Rozwój osoby z niepełnosprawnością- małe sugestie dla rodziców.         Dzieci w wieku przedszkolnym Pozwólcie swoim dzieciom na dokonywanie prostych wyborów z dwóch czy trzech opcji, które im zaproponujecie np. co chcą zjeść, w co się chcą ubrać, czym chcą się bawić itp. Wsłuchujcie się w swoje dziecko, a jeżeli nie mówi, obserwujcie uważnie jego reakcje, one Wam pokażą czy coś mu się podoba, czy nie. Wdrażajcie też swoje dziecko do sprzątania po sobie, np. odkładania zabawek na miejsce, wycierania plam ze stolika itp.      Dzieci w wieku szkolnym Zachęcajcie dziecko do utrzymywania kontaktów z rówieśnikami również poza szkołą i umożliwiajcie mu je jak najczęściej. Chodźcie z dzieckiem na spacery, do kina, teatru, muzeum, na pocztę itp., jedźcie na wycieczkę od czasu do czasu, niech Wasze dziecko poznaje świat dookoła siebie. Wdrażajcie dziecko do pomagania Wam w domu w prostych czynnościach jak sprzątanie, gotowanie czy robienie zaku...
Read more »