Związek z osobą z niepełnosprawnością. Heroizm? Litość? czy jednak prawdziwa miłość?

 

 

 


 To skomplikowana kwestia, ale warto ją dobrze zrozumieć. Bycie w związku z osobą z niepełnosprawnością nie jest z definicji heroizmem ani litością. Kluczowe jest to, jaką motywacją kieruje się osoba zdrowa oraz jak wygląda dynamika tego związku.
 

Kiedy to heroizm?
Heroizm w związku może polegać na wspólnym pokonywaniu trudności i przeciwności losu, które mogą pojawić się w życiu codziennym, ale nie polega na samym fakcie bycia w takim związku. Heroizmem może być, na przykład, wsparcie partnera w trudnych chwilach, wytrwałość w miłości mimo napotykanych wyzwań i walka o jakość życia obojga partnerów. Jednak heroizm ten nie powinien być mylony z postawą protekcjonalną czy poczuciem wyższości.


 Kiedy to litość?
Litość pojawia się, gdy osoba zdrowa jest w związku głównie dlatego, że czuje się zobowiązana do opieki nad osobą niepełnosprawną lub czuje, że "musi" jej pomóc, zamiast naprawdę kochać i szanować tę osobę jako równoprawnego partnera. Litość może być destrukcyjna, ponieważ opiera się na nierównowadze emocjonalnej, gdzie jedna osoba czuje się "ratownikiem", a druga "potrzebującą pomocy", co może prowadzić do poczucia zależności lub niespełnienia w związku.


Jak to rozpoznać?

- Motywacja: Zastanów się, co motywuje Cię do bycia w związku. Czy jest to miłość, szacunek, wspólne cele? Czy może obawa, że partner sobie nie poradzi lub chęć bycia potrzebnym?
- Równowaga: W zdrowym związku obie strony czują się równorzędne, niezależnie od fizycznych lub innych ograniczeń. Czy masz poczucie, że jesteście partnerami, czy raczej opiekunem i podopiecznym?
- Komunikacja: Rozmowy z partnerem o swoich uczuciach, oczekiwaniach i obawach mogą pomóc zrozumieć, gdzie leży prawdziwa motywacja i czy obie strony są szczęśliwe.



Warto pamiętać, że zdrowy związek, niezależnie od okoliczności, powinien opierać się na wzajemnym szacunku, wsparciu i miłości. Jeśli czujesz, że motywacją jest litość, to warto się nad tym zastanowić i porozmawiać z partnerem, a w razie potrzeby szukać wsparcia, np. u psychoterapeuty.

Komentarze

  1. Świat niepełnosprawnej żony i psiej mamy!6 sierpnia 2024 01:07

    W 2011 roku wyprowadziłam się z domu rodzinnego.
    Wówczas myślałam, że to jest moje największe wyzwanie.
    Po latach wiem jak bardzo się myliłam.
    Gdyż wraz z upływem czasu wszystko sobie poukładałam i było mi coraz łatwej ogarnąć swoje życie.
    Lecz w 2020 znowu po raz drugi postanowiłam zakręcić swoim życiem jak kołem fortuny i znowu wróciłam do mojego rodzinnego miasta.
    Gdzie po roku bycia narzeczoną wyszłam za mąż za człowieka, którego znam ponad 15 lat.
    W między czasie w naszym życiu pojawiła się Nasza cudowna suczka i jeszcze jedna przeprowadzka.
    Po latach wiem, że to właśnie bycie żoną i szczęśliwą psią mamą jest moim największym i najpiękniejszym wyzwaniem w moim życiu.
    Jesteśmy dwoma bardzo różniącymi się charakterem osobami, ale czas działa tu na naszą korzyść i z upływem czasu żyje się nam coraz lepiej.

    Do tego by zrozumieć co to znaczy Miłość trzeba dorosnąć emocjonalnie. Nie uważam by Nasze małżeństwo było heroizm czy też litością.
    Zapraszam do siebie! Proszę kliknij obserwuj na https://zlotewierszykitekstyiprzemyslenia.blogspot.com. Będę wdzięczna! 😊

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Pomoc buduje i zmienia myślenie

Obraz
Pomoc buduje i zmienia myślenie      Pomoc drugiemu człowiekowi jest bardzo ważną i potrzebną rzeczą, ponieważ przestajemy myśleć tylko o sobie i swoich potrzebach, a zaczyna liczyć się dla nas druga osoba, to żeby ta nasza pomoc była przydatna i mogła zmienić jej życie. Wiemy, że w ostatnich czasach w różnoraka   pomoc jest niezbędna – indywidualna i zbiorowa – zależy od potrzeb. Właśnie najbardziej teraz widać, jak myślimy w kwestii pomocy. Wojna otworzyła nasze serca dla ludzi i jako społeczeństwo polskie też pokazaliśmy, że umiemy się jednoczyć w trudnych sytuacjach, nawet takich, w których waży się czyjeś życie. Drugą sytuacją, która pokazała mi, że umiemy się jednoczyć, jest śmierć Królowej Elżbiety, gdyż przy okazji jej pogrzebu również nie zapomniano okazać solidarności z Ukrainą, nie zapraszając na uroczystości przedstawicieli Rosji ani Białorusi.        Nie tylko też pomagamy jako naród, ale specjalizujemy się również poprzez liczn...
Read more »

Jesteśmy częścią społeczeństwa

Obraz
  Ostatnio miałam sytuację, która bardzo mnie poruszyła. Pokazała mi, jak często zapomina się o tym, że osoby z niepełnosprawnością też są częścią społeczeństwa. Że żyjemy tu i teraz, obok was. Że mamy takie same potrzeby, takie same emocje, marzenia i pragnienia jak każdy inny człowiek. Nie ma znaczenia, czy ktoś mówi wyraźnie, czy mówi ciszej. Czy porusza się samodzielnie, czy potrzebuje pomocy. Czy dobrze widzi, słyszy, czy może ma z tym trudność. Bo każdy z nas ma prawo dojść do celu. Dosłownie i w przenośni. Tak jak każdy ma prawo dojść do auta, tak samo każdy ma prawo dojść do własnego szczęścia, niezależności, szacunku. To, że ktoś mówi ciszej, nie znaczy, że nie mówi nic ważnego. To, że ktoś porusza się wolniej, nie znaczy, że nie chce być tam, gdzie inni. To, że ktoś wygląda inaczej, nie znaczy, że nie zasługuje na to samo. A mimo to wciąż mam wrażenie, że dla wielu ludzi jesteśmy jak powietrze – przezroczyste, niewidzialne. Jakby nas nie było. Bo komuś nie chce się wczuć ...
Read more »

Rozwój osoby z niepełnosprawnością- małe sugestie dla rodziców

Obraz
  Rozwój osoby z niepełnosprawnością- małe sugestie dla rodziców.         Dzieci w wieku przedszkolnym Pozwólcie swoim dzieciom na dokonywanie prostych wyborów z dwóch czy trzech opcji, które im zaproponujecie np. co chcą zjeść, w co się chcą ubrać, czym chcą się bawić itp. Wsłuchujcie się w swoje dziecko, a jeżeli nie mówi, obserwujcie uważnie jego reakcje, one Wam pokażą czy coś mu się podoba, czy nie. Wdrażajcie też swoje dziecko do sprzątania po sobie, np. odkładania zabawek na miejsce, wycierania plam ze stolika itp.      Dzieci w wieku szkolnym Zachęcajcie dziecko do utrzymywania kontaktów z rówieśnikami również poza szkołą i umożliwiajcie mu je jak najczęściej. Chodźcie z dzieckiem na spacery, do kina, teatru, muzeum, na pocztę itp., jedźcie na wycieczkę od czasu do czasu, niech Wasze dziecko poznaje świat dookoła siebie. Wdrażajcie dziecko do pomagania Wam w domu w prostych czynnościach jak sprzątanie, gotowanie czy robienie zaku...
Read more »