Niepełnosprawność_nie_tabu

WOLONTARIAT Ostatnio miałam przyjemność rozmawiać z Patrycją Porębską na temat jej początk ów w wolontariacie. Co ją zainspirowało i co było iskrą, która rozpaliła chęć pomagania innym dowiecie się z poniższego wywiadu.   Jak długo udzielasz się w wolontariacie? Zaczęłam swoją drogę z wolontariatem 5 lat temu na pierwszym roku studi ów. Moje studia akurat wyglądały tak, że na pierwszym roku miałam sporo wolnego czasu. Chciałam zaangażować się w jakąś formę pomagania ludziom, ale na początku nie wiedziałam, co dokładnie mam robić. W pewnym momencie zwyczajnie zgłosiłam się do wolontariatu w jednym z duszpasterstw akademickich i tam spytano mnie, czy chciałabym pomagać pewnej pani na w ó zku inwalidzkim. Zgodziłam się.   Co Cię zainspirowało do tego typu działalności?   Jedną z inspiracji była książka s. Małgorzaty Chmielewskiej „ Spos ó b na c holernie szczęśliwe życie”, w której pisała, że widzi rzeczywistość tak, że w tym pięknym świecie są dziury ...

Krótka recenzja „Bella Napoli di Enzo Rossi” przy Kondratowicza 18 Dawno nie było tutaj recenzji kulinarnych, więc powracam do tego typu treści, jako że wczorajszy obiad miałam okazję zjeść w przytulnej restauracji na Bródnie. Mowa o „Bella Napoli di Enzo Rossi”, które jak łatwo domyślić się z samej nazwy, serwuje dania kuchni włoskiej. Była to pochmurna sobota, więc tym milej było wybrać się do przyjemnego lokalu, do którego udałyśmy się z razem z moją koleżanką. Moje pierwsze wrażenie było bardzo pozytywne – restauracja nieduża, ale posiadająca kilka sal do wyboru. Ucieszyło mnie płaskie wejście, bez niepotrzebnych przeszkód dla osób na wózku. Dodatkowo wystrój pomagał się zrelaksować – jest tam bardzo schludnie, lokal jest utrzymany w przyjemnych, stonowanych kolorach – dominują biel, beż i szarość. Bardzo miła obsługa – od razu się nami zainteresowano i zaprowadzono do ustronnie położonego stolika. W sumie tutaj napotkałyśmy jedyny problem podczas tego wyjścia, a był nim właśni...

  Owocne wakacje. Ostatni wakacyjny czas był dla mnie bardzo intensywny, obfitował w wiele ciekawych wydarzeń i działań, w których miałam przyjemność brać udział. Rozpoczęłam wspaniale – spotkaniem ze studentami na APS – dzieliłam się swoim doświadczeniem codziennego życia jako osoby z niepełnosprawnością. Studenci, jak zwykle pozytywni,   byli pod wrażeniem optymizmu mimo dużych, jakby nie było, ograniczeń fizycznych i logistycznych. Po raz kolejny usłyszałam, że dzięki mnie dużo się dowiedzieli i na pewno wykorzystają tę wiedzę w przyszłej pracy czy na studiach. Każde takie spotkanie jest czymś bardzo rozwijającym dla obu stron, bo ja utwierdzam się, że to, co robię i o czym mówię, jest ludziom bardzo potrzebne, a oni skorzystają z tego w przyszłości. Kolejnym nowym wyzwaniem, ale i świetnym doświadczeniem, był dla mnie wywiad w radiu w audycji „Poranek w radiu dla Ciebie”. Uważam to za bardzo pozytywne wydarzenie w moim życiu niepełnosprawnej bez tabu   i w przeł...

      W dzisiejszym felietonie będzie o dyskryminacji osób z niepełnosprawnością. Pewnie zastanawiacie się dlaczego taki temat, już odpowiadam, dlatego że moim zdaniem jest mniej tej dyskryminacji ale niestety nadal ona występuje. Zaczynając od różnych etapów edukacyjnych osobom z niepełnosprawnością jest trudniej się kształcić i znaleźć odpowiednią szkołę dla osoby z każdym rodzajem niepełnosprawności, ponieważ dyrektorzy i nauczyciele nie zawsze chcą przyjmować czy też uczyć takie osoby. Byłam tego przykładem, szkoła podstawowa jest obowiązkowa ale już liceum nie, więc nie każdy się decyduje, żeby walczyć i kształcić się dalej mi się to udało, dzięki mojej determinacji skończyłam liceum i szkołę policealną ale niestety właśnie widać dyskryminację i   decydowanie kto się może kształcić a kto nie. Na co dzień również spotykam się z tym problemem ponieważ nawet w autobusach i innych środkach komunikacji mam do czynienia ponieważ jak ktoś jest w stanie szybciej się ...