Życie pod kloszem
Życie pod kloszem
Pewnie ciekawi Was, dlaczego zdecydowałam się właśnie na taki tytuł. Chciałabym się z Wami podzielić moimi przemyśleniami na temat życia osób z niepełnosprawnościami, tym, jak moim zdaniem ten „klosz” wygląda, jak sprawić, żeby nie był zbyt duży dla konkretnej osoby i nie zabierał nam możliwości do działania.
Uważam, że większość rodziców bądź opiekunów osób z niepełnosprawnościami niestety trzyma je pod kloszem i nie pozwala im się wielu rzeczy nauczyć, czy być bardziej samodzielnymi. Dorosłym wydaje się, że w ten sposób uchronią nas przed złem tego świata, jednak...nic bardziej mylnego, ponieważ w ten sposób, jak zabraknie ich przy nas, to nie odnajdziemy się w dorosłym życiu. Bardzo potrzebujemy, żeby opiekunowie nam pomagali, towarzyszyli i uczyli nas, jak sobie poradzić w różnych sytuacjach, jak wykonywać pewne czynności, które ułatwią nam codzienne funkcjonowanie. Jednak trzeba pamiętać, że mamy prawo popełniać błędy i że bez tego niczego się nie nauczymy. Chcemy się uczyć na własnych błędach, niestety rodziny często odbierają nam tę szansę. Rozumiem, że robią to z troski, myślą, że wiedzą lepiej, jednak nie zawsze tak jest. Z tego też biorą się konflikty i nieporozumienia w rodzinach. Opiekunowie nieraz uważają, że zrobią coś lepiej i szybciej niż my, jednak na dłuższą metę nie przynosi to dobrych efektów. My chcemy żyć w miarę normalnie, pomimo niepełnosprawności realizować swoje marzenia i pragnienia, nawet w tych sferach, które wydają się dla nas potencjalnie nieosiągalne. Chcemy umieć sami załatwiać mniejsze i większe sprawy urzędowe, na ile jesteśmy w stanie. Chcemy próbować sami decydować, z kim się spotykamy, co robimy w wolnym czasie i czy w miarę naszych możliwości podejmujemy jakąś pracę. Jak każdy człowiek mamy prawo do głębszych relacji, miłości, związku, a jeśli jest to możliwe- założenia rodziny. Niestety niejednokrotnie robimy coś wbrew sobie, żeby tylko to się podobało rodzinom i nie doprowadzało do większych kłótni.
Wiem, że rodzice i opiekunowie chcą dla nas dobrze, ponieważ nas bardzo kochają i uważają, że w ten sposób będziemy szczęśliwi, a oni będą się czuli potrzebni. Pamiętajmy jednak, że oprócz opieki nad nami mogą oni robić w życiu także inne rzeczy, jeśli będą tego chcieć. Ich życie nie musi się kręcić tylko wokół nas. To jest ważne dla zdrowia, równowagi psychicznej zarówno ich, jak i naszej.
Zaczęłam pisać felietony i nagrywać filmiki na YouTube poruszające problemy, z którymi przychodzi zmagać się nam- osobom z różnymi rodzajami niepełnosprawności. Ta tematyka jest dla mnie bardzo ważna i uważam, że trzeba o tym głośno mówić, żeby coś zmieniało się w podejściu społeczeństwa do osób z niepełnosprawnościami, jak również ich rodzin. Jeśli tylko chcesz, zapraszam Cię do śledzenia mojej działalności w Internecie. (YT: (Nie)pełnosprawność(Nie)Tabu https://www.youtube.com/channel/UCutIapdfebnp_GI12KK5lag ).

Komentarze
Prześlij komentarz